ROZDZIAŁ 26
O środowisko zadbać powinniśmy wszyscy razem i każdy z osobna. Zacząć powoli, małymi krokami, a za jakiś czas efekt murowany. Już czynności, które wykonujemy codziennie możemy zmodyfikować. Dajmy sobie chwilę i pomyślmy, co możemy zmienić w naszych domowych nawykach.
Prosta lodówka, która zużywać będzie mniej energii, kiedy zostanie wypełniona. Małe niby nic nie robiące światełka od telewizora, tak zwane czujniki. Kiedy je wyłączymy, już przyczyniamy się do ratowania Ziemi. Ocieplanie domu, używanie przykrywki do garnka podczas gotowania obiadu, to już pierwsze kroki. Podczas robienia zakupów, nie pakuj produktów do plastikowych reklamówek, wystarczy torba z jakiegoś płótna, który w porównaniu do sklepowej siatki jest przyjazny Matce Ziemi.
Rozdział dwudziesty szósty, nad wyraz ciekawy, mówiący nam jak łatwo i przyjemnie zadbać o to co ważne. Ruszmy głową, zmieńmy swoje zasady, zbierzmy siły, a razem uda nam się zadbać o środowisko, które miejmy nadzieję, będzie stawało się coraz lepsze i lepsze, tak żeby nasze wnuki mogłyby żyć na pięknej i zdrowej planecie.
poniedziałek, 2 czerwca 2014
ROZDZIAŁ 24
Po przeczytaniu rozdziału zaczęłam doszukiwać się swojego bohatera. Bo każdy powinien mieć takiego. Osoba, która jest gdzieś blisko, Twojego zasięgu lub zupełnie daleko, jak np. ktoś publiczny, sławny. Tolerancja, uczciwość, życzliwa postawa wobec wszystkich istot, wrażliwość na piękno Ziemi, a zarazem gotowość i umiejętność działania w obronie jej praw. To cechy, które powinien posiadać nasz bohater, którego nazwać można "osobowością ekologiczną". Przykładem takich ludzi może być: św. Franciszek z Asyżu, Sting, Marek Styczyński, Piotr Kolecki , Marek Leszczyński i Tomek Rudziun, Angielka Anita Roddick.
No proszę, okazuje się, że istnieje wiele osobistości, którym zależy na ochronie przyrody. Jest wiele pomysłów na ratowanie świata. Polecam zastanowienie się nad tym, w jaki sposób my możemy jeszcze dorzucić swoje pięć groszy do naszych bohaterów.
ROZDZIAŁ 25
Od dawien dawna zauważyć możemy sztukę. Chociażby na jaskiniach, gdzie przedstawione mamy zwierzęta i łowców. Ciekawe jest też, że zwierzęta, uważane były w dawnych czasach za bogów, gdzie w czworonożnych stworzeniach doszukiwano się ich odpowiedników.
Ogólnie przyroda i wszystko co się nam z nią kojarzy było wykorzystywane do zobrazowania, ulepszenia scen biblijnych. Po dziś dzień przyroda jest głównym tematem wielu dzieł malarskich. Rewelacyjne jest to, że natura ciągle zachwyca i inspiruje artystów.
Cieszę się, że sama w sobie potrafi zadowolić i jest nadrzędna, przewyższa technologię i nienaturalizm, jakim świat w dzisiejszych czasach jest przesycony. Nawet tu, w świecie artystów napotkać możemy na słowo "ekologiczny" bo i nawet wybitni, którzy znajdują w przyrodzie ukojenie, coraz częściej nie zgadzają się z jej zakłócaniem. Zorganizowano więc w Warszawie wystawę Eko- Art.
Niezależnie od epoki, w każdej odnaleźć możemy motywy czerpania inspiracji od natury.
Po przeczytaniu rozdziału zaczęłam doszukiwać się swojego bohatera. Bo każdy powinien mieć takiego. Osoba, która jest gdzieś blisko, Twojego zasięgu lub zupełnie daleko, jak np. ktoś publiczny, sławny. Tolerancja, uczciwość, życzliwa postawa wobec wszystkich istot, wrażliwość na piękno Ziemi, a zarazem gotowość i umiejętność działania w obronie jej praw. To cechy, które powinien posiadać nasz bohater, którego nazwać można "osobowością ekologiczną". Przykładem takich ludzi może być: św. Franciszek z Asyżu, Sting, Marek Styczyński, Piotr Kolecki , Marek Leszczyński i Tomek Rudziun, Angielka Anita Roddick.
No proszę, okazuje się, że istnieje wiele osobistości, którym zależy na ochronie przyrody. Jest wiele pomysłów na ratowanie świata. Polecam zastanowienie się nad tym, w jaki sposób my możemy jeszcze dorzucić swoje pięć groszy do naszych bohaterów.
ROZDZIAŁ 25
Od dawien dawna zauważyć możemy sztukę. Chociażby na jaskiniach, gdzie przedstawione mamy zwierzęta i łowców. Ciekawe jest też, że zwierzęta, uważane były w dawnych czasach za bogów, gdzie w czworonożnych stworzeniach doszukiwano się ich odpowiedników.
Ogólnie przyroda i wszystko co się nam z nią kojarzy było wykorzystywane do zobrazowania, ulepszenia scen biblijnych. Po dziś dzień przyroda jest głównym tematem wielu dzieł malarskich. Rewelacyjne jest to, że natura ciągle zachwyca i inspiruje artystów.
Cieszę się, że sama w sobie potrafi zadowolić i jest nadrzędna, przewyższa technologię i nienaturalizm, jakim świat w dzisiejszych czasach jest przesycony. Nawet tu, w świecie artystów napotkać możemy na słowo "ekologiczny" bo i nawet wybitni, którzy znajdują w przyrodzie ukojenie, coraz częściej nie zgadzają się z jej zakłócaniem. Zorganizowano więc w Warszawie wystawę Eko- Art.
Niezależnie od epoki, w każdej odnaleźć możemy motywy czerpania inspiracji od natury.
ROZDZIAŁ 16
Rozdział ten dokonuje przeglądu na temat śmieci i tego co możemy zyskać i stracić dzięki nim. Wiem już, że wiele śmieci może mieć powtórne zastosowanie, a to prowadzi nas do słowa, które w dzisiejszych czasach również gdzieniegdzie obija nam się o uszy- recykling.
Przyroda sama potrafi o siebie zadbać. Gdybyśmy tak poświęcili swój czas, zobaczylibyśmy jak wszystko ładnie współpracuje ze sobą pod warunkiem jak najmniejszej ingerencji człowieka.
Weźmy na przykład taki papier i szkło, jak opisuje autorka książki, mogą być one przetworzone na substancję wyjściową.
My natomiast możemy przyczynić się do ratowania nas samych. To bardzo proste, za przykładem Kalinowskiej oddawanie ciuchów, które już nam nie pasują, wymiana przedmiotów, które po prostu już nas nudzą, a które mogą ucieszyć kogoś innego.
Nie wszystko nadaje się od razu na śmietnik, ponieważ całe te składowiska odpadów stanowią bardzo duże zagrożenie dla środowiska.
ROZDZIAŁ 17
Wspólnymi siłami musimy zrobić wszystko by nie zanieczyszczać wody. Jest ona jednym z najważniejszych źródeł, które potrzebne są do życia, tak więc zastanówmy się nad ściekami przemysłowymi, spływami z hałd hutniczych oraz nad spływami z pól. Wszystkie te zanieczyszczenia wody prowadzą do różnych chorób, takich jak: cholery, tyfusu, dyzenterii, wirusowego zapalenia wątroby, paraliżu dziecięcego.
ROZDZIAŁ 19
„Wiatraki kontra atom, czyli jak energii użyć, a środowiska nie zniszczyć” Wszyscy żyjący na Ziemi, czyli ludzie jak i zwierzęta, uzależnieni jesteśmy od energii, jaką dają nam rośliny.
Rozdział dziewiętnasty przestrzega nas przed wycinaniem drzew, ponieważ powoduje to erezję gleby, a co za tym idzie brak miejsca na sadzenie nowych lasów. Podobno, źródłem odnawialnej energii jest wykorzystanie energii wiatru. Od 1973 roku zainstalowano ponad 50 000 turbin wiatrowych w różnych krajach świata. USA , Holandia, Dania mają ośrodki zwane „farmami wiatraków”. W Polsce również możemy spotkać się już z takimi wiatrakami.
Nadzieję pokładać możemy też w energii geoterminalnej, energii spiętrzonej. Biorąc pod uwagę, iż energia może mieć swój koniec i źródełko może ulegnąć wyczerpaniu, musimy mieć pojęcie jak ją odnowić, jak wykorzystać.
ROZDZIAŁ 22
Zastanawia mnie wynik badania, że ludzie mało zarabiający są mniej przejęci stanem środowiska niż lepiej zarabiający. Przecież o środowisko powinniśmy martwić się wszyscy! To my tu żyjemy, to dla nas będzie ona łaskawe bądź nie.
Z badań wynika również, że większość osób żyje w świadomości, że nie jest dobrze. Ludzie młodzi i lepiej wykształceni są w stanie przeznaczyć więcej pieniędzy na rzecz środowiska. Jesteśmy skłonni pomagać, jednak zapytani o przyczynę problemu uważamy, że to przemysł, a my nie mamy z tym nic wspólnego. Można również powiedzieć, że ludzie żyjący w gorszych warunkach środowiskowych są bardziej wrażliwi na problemy ekologiczne.
Termin, który pojawił się w rozdziale dotyczący "świadomości zagrożeń" możemy rozłożyć na kilka poziomów. Kiedy mamy do czynienia z przekonaniem kierowanym intuicją, że jakiś element przyrody jest zagrożony. Następnie, przekonanie intuicyjne łączyć możemy z wiedzą o mechanizmach zagrożeń. Na koniec, świadomością na zagrożenia jest nasza reakcja emocjonalna.
Rozdział ten dokonuje przeglądu na temat śmieci i tego co możemy zyskać i stracić dzięki nim. Wiem już, że wiele śmieci może mieć powtórne zastosowanie, a to prowadzi nas do słowa, które w dzisiejszych czasach również gdzieniegdzie obija nam się o uszy- recykling.
Przyroda sama potrafi o siebie zadbać. Gdybyśmy tak poświęcili swój czas, zobaczylibyśmy jak wszystko ładnie współpracuje ze sobą pod warunkiem jak najmniejszej ingerencji człowieka.
Weźmy na przykład taki papier i szkło, jak opisuje autorka książki, mogą być one przetworzone na substancję wyjściową.
My natomiast możemy przyczynić się do ratowania nas samych. To bardzo proste, za przykładem Kalinowskiej oddawanie ciuchów, które już nam nie pasują, wymiana przedmiotów, które po prostu już nas nudzą, a które mogą ucieszyć kogoś innego.
Nie wszystko nadaje się od razu na śmietnik, ponieważ całe te składowiska odpadów stanowią bardzo duże zagrożenie dla środowiska.
ROZDZIAŁ 17
Wspólnymi siłami musimy zrobić wszystko by nie zanieczyszczać wody. Jest ona jednym z najważniejszych źródeł, które potrzebne są do życia, tak więc zastanówmy się nad ściekami przemysłowymi, spływami z hałd hutniczych oraz nad spływami z pól. Wszystkie te zanieczyszczenia wody prowadzą do różnych chorób, takich jak: cholery, tyfusu, dyzenterii, wirusowego zapalenia wątroby, paraliżu dziecięcego.
ROZDZIAŁ 19
„Wiatraki kontra atom, czyli jak energii użyć, a środowiska nie zniszczyć” Wszyscy żyjący na Ziemi, czyli ludzie jak i zwierzęta, uzależnieni jesteśmy od energii, jaką dają nam rośliny.
Rozdział dziewiętnasty przestrzega nas przed wycinaniem drzew, ponieważ powoduje to erezję gleby, a co za tym idzie brak miejsca na sadzenie nowych lasów. Podobno, źródłem odnawialnej energii jest wykorzystanie energii wiatru. Od 1973 roku zainstalowano ponad 50 000 turbin wiatrowych w różnych krajach świata. USA , Holandia, Dania mają ośrodki zwane „farmami wiatraków”. W Polsce również możemy spotkać się już z takimi wiatrakami.
Nadzieję pokładać możemy też w energii geoterminalnej, energii spiętrzonej. Biorąc pod uwagę, iż energia może mieć swój koniec i źródełko może ulegnąć wyczerpaniu, musimy mieć pojęcie jak ją odnowić, jak wykorzystać.
ROZDZIAŁ 22
Zastanawia mnie wynik badania, że ludzie mało zarabiający są mniej przejęci stanem środowiska niż lepiej zarabiający. Przecież o środowisko powinniśmy martwić się wszyscy! To my tu żyjemy, to dla nas będzie ona łaskawe bądź nie.
Z badań wynika również, że większość osób żyje w świadomości, że nie jest dobrze. Ludzie młodzi i lepiej wykształceni są w stanie przeznaczyć więcej pieniędzy na rzecz środowiska. Jesteśmy skłonni pomagać, jednak zapytani o przyczynę problemu uważamy, że to przemysł, a my nie mamy z tym nic wspólnego. Można również powiedzieć, że ludzie żyjący w gorszych warunkach środowiskowych są bardziej wrażliwi na problemy ekologiczne.
Termin, który pojawił się w rozdziale dotyczący "świadomości zagrożeń" możemy rozłożyć na kilka poziomów. Kiedy mamy do czynienia z przekonaniem kierowanym intuicją, że jakiś element przyrody jest zagrożony. Następnie, przekonanie intuicyjne łączyć możemy z wiedzą o mechanizmach zagrożeń. Na koniec, świadomością na zagrożenia jest nasza reakcja emocjonalna.
ROZDZIAŁ 8
Rozdział ten poświęcony jest faunie i florze, które wyginęły bądź grozi im wyginięcie. Niestety przyczyniliśmy się do tego my- ludzie i robimy to nadal. Już w prehistorii, przez polowania człowiek stopniowo przyczyniał się do wyginięcia zwierząt.
Kalinowska informuje, że prawdopodobnie do końca stulecia Ziemia może stracić milion gatunków kręgowców, bezkręgowców, a także roślin.
ROZDZIAŁ 11
Las i wszystko co mu zawdzięczamy, o tym przeczytałam w rozdziale. Bez niego rośliny i zwierzęta nie miałyby gdzie żyć, a stanowi on dla nich zróżnicowane środowisko, ludzie nie mieliby gdzie chodzić na spacery, a i ochronę przed powodziami mamy w dużym stopniu dzięki niemu zapewnioną.
Z tekstu dowiedziałam się, że zbieranina drzew zapewnia nam łagodny klimat, chroni nas od wiatru, a również sprowadza odżywcze deszcze. Ministerstwo Ochrony Środowiska pragnie odnowić lasy zniszczone zanieczyszczeniami powietrza, zalesić słabe grunty, ich celem jest również zajęcie się ochroną najcenniejszych zasobów przyrodniczych w parkach narodowych.
Więc nie pozostało mi nic innego, jak trzymać kciuki, ponieważ chciałabym w dalszej przyszłości cieszyć się lasem i jego zasobami.
ROZDZIAŁ 13
Rolnictwo jest jedną z głównych przyczyn skażenia wód oraz gleb, a obecny rozdział pyta nas: "(...) co zrobić żeby zdrowa wieś produkowała zdrową żywność?"
Otóż w skrócie: należy nakłaniać rolników do uprawiania ekologicznego rolnictwa, a wyeliminować nawozy sztuczne ot co.
ROZDZIAŁ 15
Człowiek podróżował od zawsze. Jednak zgodzić się musimy wszyscy, że sposób jakim się przemieszczamy zmienia się razem z nami. Jak dawniej do zmiany położenia wystarczyły nam naturalne sposoby, tak teraz zużywamy do tego energii jądrowej lub z paliw kopalnych.
Łatwo zgadnąć, że najpopularniejszym środkiem transportu jest samochód, który rozsiewa 1600 ton ołowiu. Kalinowska wspomina o trójkanałowym katalizatorze, stanowiącym przełom w produkcji samochodów. Jednak nie znajduje to aż tak wielkiego zastosowania, z powodu niespotykanej tak często benzyny bezołowiowej. Do tych zanieczyszczających naszą planetę pojazdów należą również samoloty i statki.
Ja natomiast preferuje rower, który jest zauważalnym pojazdem np. w Azji.
Jak zmniejszyć wpływ transportu na środowisko? Nie wyręczać się samochodami. Jeśli nasz cel nie jest tak odległy, przejść się pieszo lub pojechać na rowerze bądź rolkach.
Rozdział ten poświęcony jest faunie i florze, które wyginęły bądź grozi im wyginięcie. Niestety przyczyniliśmy się do tego my- ludzie i robimy to nadal. Już w prehistorii, przez polowania człowiek stopniowo przyczyniał się do wyginięcia zwierząt.
Kalinowska informuje, że prawdopodobnie do końca stulecia Ziemia może stracić milion gatunków kręgowców, bezkręgowców, a także roślin.
ROZDZIAŁ 11
Las i wszystko co mu zawdzięczamy, o tym przeczytałam w rozdziale. Bez niego rośliny i zwierzęta nie miałyby gdzie żyć, a stanowi on dla nich zróżnicowane środowisko, ludzie nie mieliby gdzie chodzić na spacery, a i ochronę przed powodziami mamy w dużym stopniu dzięki niemu zapewnioną.
Z tekstu dowiedziałam się, że zbieranina drzew zapewnia nam łagodny klimat, chroni nas od wiatru, a również sprowadza odżywcze deszcze. Ministerstwo Ochrony Środowiska pragnie odnowić lasy zniszczone zanieczyszczeniami powietrza, zalesić słabe grunty, ich celem jest również zajęcie się ochroną najcenniejszych zasobów przyrodniczych w parkach narodowych.
Więc nie pozostało mi nic innego, jak trzymać kciuki, ponieważ chciałabym w dalszej przyszłości cieszyć się lasem i jego zasobami.
ROZDZIAŁ 13
Rolnictwo jest jedną z głównych przyczyn skażenia wód oraz gleb, a obecny rozdział pyta nas: "(...) co zrobić żeby zdrowa wieś produkowała zdrową żywność?"
Otóż w skrócie: należy nakłaniać rolników do uprawiania ekologicznego rolnictwa, a wyeliminować nawozy sztuczne ot co.
ROZDZIAŁ 15
Człowiek podróżował od zawsze. Jednak zgodzić się musimy wszyscy, że sposób jakim się przemieszczamy zmienia się razem z nami. Jak dawniej do zmiany położenia wystarczyły nam naturalne sposoby, tak teraz zużywamy do tego energii jądrowej lub z paliw kopalnych.
Łatwo zgadnąć, że najpopularniejszym środkiem transportu jest samochód, który rozsiewa 1600 ton ołowiu. Kalinowska wspomina o trójkanałowym katalizatorze, stanowiącym przełom w produkcji samochodów. Jednak nie znajduje to aż tak wielkiego zastosowania, z powodu niespotykanej tak często benzyny bezołowiowej. Do tych zanieczyszczających naszą planetę pojazdów należą również samoloty i statki.
Ja natomiast preferuje rower, który jest zauważalnym pojazdem np. w Azji.
Jak zmniejszyć wpływ transportu na środowisko? Nie wyręczać się samochodami. Jeśli nasz cel nie jest tak odległy, przejść się pieszo lub pojechać na rowerze bądź rolkach.
ROZDZIAŁ 4
Opisujący problem dotyczy zbyt dużego zagęszczenia ludności. Liczba populacji ciągle rośnie, przez co napotykamy coraz więcej problemów, które jakby nie patrzeć są uzasadnione, bo przecież na Ziemi nie zrobi się więcej miejsca dla nowo narodzonych od tak. Jednym z zagrażających elementów jest oczywiście (o czym coraz częściej słyszymy w mediach i nie tylko) zanieczyszczone powietrze, którym oddychamy. Ważne dla ludzi jest jak najlepsze utrzymywanie parków w miastach.
Istnieje nadzieja również w "ekologicznych miastach", które w technologiach słońca i wiatru oraz w powtórnym wykorzystaniu surowców jak najbardziej przykładają się do próby uratowania tego co zostało już "uszkodzone".
Więc starajmy się stwarzać w swoich miastach warunki, które mogłyby małymi kroczkami ratować Ziemię i istoty ją zamieszkujące.
ROZDZIAŁ 6
Rozdział szósty zajął się podziałem filozofów, na tych pozytywnych jak i negatywnych.
Otóż myślenie człowieka sprawiło, że technika poszła do przodu, wiele rzeczy rozwinęło się w szybkim tempie, obecnie nie wyobrażamy sobie jednego dnia bez komputerów, telefonów komórkowych i innego typu urządzeń, które wcale nie mają dobrego wpływu na nas i otaczający nas świat.
Autorka podkreśla, że istniej założenie mówiące o potędze techniki i wiedzy, która mogłaby wkraść się w świat natury i ingerować nim. Istnieje jednak inne, o niebo lepsze podejście co niektórych, jak na przykład Michela Eyquema de Montaigne, który z kolei uważał, że przyroda jest wzorem dla człowieka i jego życia. Polemika między "złymi", a "dobrymi" będzie trwała zawsze. Sami musimy wybrać co jest dla nas najlepsze. Może nie od razu wybierajmy między jednym, a drugim. Po kolei, małymi krokami, a już będzie lepiej.
ROZDZIAŁ 7
Odpowiedzialność, poczucie współodczuwania i więź z całą przyrodą, takie cechy wykształca w nas opieka nad zwierzęciem. „ Zwierze nasz brat, czyli czy stosunek człowieka do zwierzęcia może być miarą cywilizacji” tematyka rozdziału siódmego.
Sama mam psa i kocham go nad życie, uważam, że jest on członkiem mojej rodziny. Dlatego, nie mogę zrozumieć zachowania niektórych ludzi, o czym pisze autorka, że mają miejsca sytuacje złego traktowania zwierząt. Na szczęście istnieje organizacja, taka jak Ruch na Rzecz Wyzwolenia Zwierząt, której zadaniem jest zwrócenie uwagi na krzywdę jaką wyrządza się biednym zwierzakom.
Obecnie, coraz częściej słyszymy, że ludzie przechodzą na wegetarianizm, chcąc sprzeciwić się zabijaniu zwierząt. Słyszy się też, że rezygnacji z jedzenia mięsa podejmują się także wyznawcy niektórych religii.
Podsumowując, zwierzęta są nam bardzo potrzebne. Oczywiście nie będzie tak, że zaprzestaniemy je jeść. Prawdę mówiąc człowiek jest stworzony do jedzenia mięsa, które pochodzi od zwierząt. Taka kolej rzeczy. Jednak bardzo bym chciała, żeby ludzie nauczyli się dobrze traktować swoich pupili, ponieważ będą żyć dzięki temu zgodnie z harmonią przyrody, a i cywilizacji do jakiej należą.
niedziela, 1 czerwca 2014
ROZDZIAŁ 2
"Czym jest naprawdę ekologia, jak ten termin powstał, co oznacza, w jakim zakresie można go używać?"
Autorka stawia przed nami pytanie. Biorąc pod uwagę, że w dzisiejszych czasach zauważa się coraz częściej słowo "ekologia", "ekologiczny", które są chyba nad wyraz wykorzystywane. Michael Begon, John L. Harper i Colin T. Townsend twierdzą, że jest ona najstarszą wiedzą, jaką człowiek musiał posiąść. Należy zwrócić uwagę na osoby, które wywarły chyba największy wpływ w owej dziedzinie, a są nimi: Frideric E. Clements i Arthur G.Tansley.
Rozdział drugi jest polemiką na temat używania hasła "ekologia" od tak sobie. Czasem naprawdę istnieje rozbieżność pomiędzy tym co dana czynność ma znaczyć, a tym jak jest nazwana.
Teraz już wiem, że do zadań ekologa należy przewidywanie zwiększenia się roślin i zwierząt na Ziemi.
ROZDZIAŁ 3
„Nisza ekologiczna człowieka, czyli jak populacja ludzka funkcjonuje w swym środowisku” z rozdziału o takim tytule, wnioskować można, że: populacja charakteryzuje się cechami grupowymi, których nie może posiadać jeden osobnik. Słowo "nisza ekologiczna" zawarta w tekście oznacza oddziaływanie całej populacji na środowisko. Zaciekawił mnie fakt, my jako populacja, nie możemy "wywołać" zbyt dużego zagęszczenia, ponieważ ma ono powiązanie z wydolnością środowiska, w jakim żyjemy. Na to wygląda, że w całej przyrodzie wszystko ma ze sobą powiązanie. Wiele informacji na temat: rybołustwa i wpływu jakie wywiera na biosferę i społeczeństwo; różnych upraw, które nie są prawidłowo wykonywane; zwierząt i lasów, które zostają wycinane; dziur w Ziemi; wody oraz ścieków.
Dość przerażająca wizja na temat umierania, która jednak bardziej przykuwa uwagę na mężczyzn, gdyż wskaźnik umieralności chorób układu krążenia, zatruć, nowotworów i urazów jest większy niż u kobiet, u których zagrożenie występuje najczęściej przy ciążach i porodach.
Po przeczytaniu rozdziału naszła mnie refleksja dotycząca nas samych. Zdecydowanie powinniśmy zacząć myśleć o świecie, który nas otacza. Myślę, że nie zdajemy sobie sprawy z tego, że w większym stopniu to my przyczyniamy się do upadku środowiska, przez używanie wody, przez hodowanie owoców i warzy na działkach. Musimy wziąć się w garść i zacząć poważnie myśleć o ratowaniu naszego domu, bo jak nie my, to kto?!
ROZDZIAŁ 4
Opisujący problem dotyczy zbyt dużego zagęszczenia ludności. Liczba populacji ciągle rośnie, przez co napotykamy coraz więcej problemów, które jakby nie patrzeć są uzasadnione, bo przecież na Ziemi nie zrobi się więcej miejsca dla nowo narodzonych od tak. Jednym z zagrażających elementów jest oczywiście (o czym coraz częściej słyszymy w mediach i nie tylko) zanieczyszczone powietrze, którym oddychamy. Ważne dla ludzi jest jak najlepsze utrzymywanie parków w miastach. Istnieje nadzieja również w "ekologicznych miastach", które w technologiach słońca i wiatru oraz w powtórnym wykorzystaniu surowców jak najbardziej przykładają się do próby uratowania tego co zostało już "uszkodzone". Więc starajmy się stwarzać w swoich miastach warunki, które mogłyby małymi kroczkami ratować Ziemię i istoty ją zamieszkujące.
"Czym jest naprawdę ekologia, jak ten termin powstał, co oznacza, w jakim zakresie można go używać?"
Autorka stawia przed nami pytanie. Biorąc pod uwagę, że w dzisiejszych czasach zauważa się coraz częściej słowo "ekologia", "ekologiczny", które są chyba nad wyraz wykorzystywane. Michael Begon, John L. Harper i Colin T. Townsend twierdzą, że jest ona najstarszą wiedzą, jaką człowiek musiał posiąść. Należy zwrócić uwagę na osoby, które wywarły chyba największy wpływ w owej dziedzinie, a są nimi: Frideric E. Clements i Arthur G.Tansley.
Rozdział drugi jest polemiką na temat używania hasła "ekologia" od tak sobie. Czasem naprawdę istnieje rozbieżność pomiędzy tym co dana czynność ma znaczyć, a tym jak jest nazwana.
Teraz już wiem, że do zadań ekologa należy przewidywanie zwiększenia się roślin i zwierząt na Ziemi.
ROZDZIAŁ 3
„Nisza ekologiczna człowieka, czyli jak populacja ludzka funkcjonuje w swym środowisku” z rozdziału o takim tytule, wnioskować można, że: populacja charakteryzuje się cechami grupowymi, których nie może posiadać jeden osobnik. Słowo "nisza ekologiczna" zawarta w tekście oznacza oddziaływanie całej populacji na środowisko. Zaciekawił mnie fakt, my jako populacja, nie możemy "wywołać" zbyt dużego zagęszczenia, ponieważ ma ono powiązanie z wydolnością środowiska, w jakim żyjemy. Na to wygląda, że w całej przyrodzie wszystko ma ze sobą powiązanie. Wiele informacji na temat: rybołustwa i wpływu jakie wywiera na biosferę i społeczeństwo; różnych upraw, które nie są prawidłowo wykonywane; zwierząt i lasów, które zostają wycinane; dziur w Ziemi; wody oraz ścieków.
Dość przerażająca wizja na temat umierania, która jednak bardziej przykuwa uwagę na mężczyzn, gdyż wskaźnik umieralności chorób układu krążenia, zatruć, nowotworów i urazów jest większy niż u kobiet, u których zagrożenie występuje najczęściej przy ciążach i porodach.
Po przeczytaniu rozdziału naszła mnie refleksja dotycząca nas samych. Zdecydowanie powinniśmy zacząć myśleć o świecie, który nas otacza. Myślę, że nie zdajemy sobie sprawy z tego, że w większym stopniu to my przyczyniamy się do upadku środowiska, przez używanie wody, przez hodowanie owoców i warzy na działkach. Musimy wziąć się w garść i zacząć poważnie myśleć o ratowaniu naszego domu, bo jak nie my, to kto?!
ROZDZIAŁ 4
Opisujący problem dotyczy zbyt dużego zagęszczenia ludności. Liczba populacji ciągle rośnie, przez co napotykamy coraz więcej problemów, które jakby nie patrzeć są uzasadnione, bo przecież na Ziemi nie zrobi się więcej miejsca dla nowo narodzonych od tak. Jednym z zagrażających elementów jest oczywiście (o czym coraz częściej słyszymy w mediach i nie tylko) zanieczyszczone powietrze, którym oddychamy. Ważne dla ludzi jest jak najlepsze utrzymywanie parków w miastach. Istnieje nadzieja również w "ekologicznych miastach", które w technologiach słońca i wiatru oraz w powtórnym wykorzystaniu surowców jak najbardziej przykładają się do próby uratowania tego co zostało już "uszkodzone". Więc starajmy się stwarzać w swoich miastach warunki, które mogłyby małymi kroczkami ratować Ziemię i istoty ją zamieszkujące.
Subskrybuj:
Posty (Atom)